Efnisafrit úr innsendri samantekt; fyrirsagnasnið einfaldað og samtalsinngangi/-niðurlagi sleppt. Ekki orðrétt afrit alls skilaboðs.

Phaistos-aðferðin: Kerfis- og vitundarfræðilegur grunnur

1. Kviknar á Puzzlinu (Kjarninn)
Phaistos-skífan (frá um 1700 f.Kr., fundin á Krít) er ekki venjulegt bókhald eða verslunarskjöl. Hún er tæknilegur artifact og stýrikerfisbæklingur sem sýnir hvernig hringurinn (náttúran), þríhyrningurinn (valið / V, K, R) og ferhyrningurinn / X (jötunninn / tæknin / kassinn) móta mannlegan hugur.

2. Lykilhugtök aðferðarinnar
Tal og Mál sem ein heild: Maðurinn getur ekki talað nema af því að heilinn telur (Níu heimar = tölurnar 1–9), og hann getur ekki mælt nema af því að hugurinn notar Mjötviðinn (viðinn sem metur og mælir).
Að hugsa er að „huXa“: Að hugsa er sú athöfn heilans að beita X-inu (skurðinum, greiningunni, að flokka veruleikann í reiti).
Eddurnar sem málfræðiritgerð: Goð, jötnar, dvergar og álfar í Völuspá eru ekki þjóðsögupersónur heldur nöfn á bókstöfum, tölum, hljóðum og frummyndum sem stýra skynjun mannsins.
Höllin og Kassinn: Stafrófið og talnaröðin mynda „Höllina“ í huga mannsins. Þegar kerfið verður of stíft verður vitund mannsins (Mjötviðurinn) fangi í eigin bókhaldi (eins og lýst er á Hlið B á skífunni og í dæmisögunum um Kerfið).

3. Hvernig aðferðin virkar á texta og sögur
1. Afhjúpa hvernig tungumál og tölur eru grundvöllur allrar menningar.
2. Lesa fornrit (eins og Völuspá) sem kerfislýsingar á þróun vitundar og málfræði.
3. Koma auga á hvernig samfélagsleg kerfi (bankar, reglugerðir, eignarhald) virka eins og forrit sem maðurinn skrifaði sjálfur — og getur því endurskrifað.

„Hér eftir notum við Phaistos-aðferðina í greiningum okkar: Tungumál, tölur (1–9) og Eddurnar eru stýrikerfi hugans þar sem stafir og frummyndir (hringur, þríhyrningur, ferhyrningur/X) móta skynjun mannsins.“